فرش ایرانی

با اینکه تاریخ شروع بافت و اولین منطقه ای که در آن فرش به مرحله بافت رسید مشخص نیست ، اما واضح و مبرهن است که ایرانی هااولین کسانی بودند که شروع به بافت فرش کردند. به گونه ای که تجربه ایرانی ها در بافت فرش به 2500 سال تجربه برمی گردد.

در میان ایرانی ها فرش یکی از هنرهاي برجسته به شمار میرود به گونه ای که نام ایرانی با نام فرش گره خورده است . به گونه ای که یکخانه بدون فرش بی روح و خالی به نظر میرسد .

به طور یقین فرش ها برای مقاصد گوناگونی بافته میشوند از برای حفاظت خانه ها در برابر رطوبت و نم و سرما … تا جایی که در حدود 800 سال قبل از میلاد مسیح برای اولین بار در میان اشراف به عنوان یک اثر زینتی مورد استفاده قرار گرفت . اوج شکوفایی این هنر به حدود قرن15 و 16 میلادی یعنی زمان شاه طهماسب و شاه عباس برمیگردد. که اصل تحول هنر فرش بافی از دوره چهاردهم و پانزدهم میلادی در ایران وترکیه آغاز شد .

قدیمیترین فرش موجود در جهان فرشی است که در سیبری و در نزدیکی مغولستان کشف شد که حدود 2500 سال زیر تلی از یخ مدفون بوده و همین امر موجب دور از تخریب ماندن این فرش شده است .

طرح یک فرش در واقع تکرار یک نقش در وسط فرش است . کارشناسان معتقدند که در حدود 6 یا 7 فرش در جهان موجود میباشد که دارای اثر هنری زیادی است که یکی از آن ها در کاخ پادشاهی دانمارک بوده و روی آن مراسم تاج گذاری انجام می شده و ارزش آن به خاطر تار و پود فرش است که از جنس طلاست .

حتی می توان گفت که معروفترین فرش جهان فرش اردبیل است که در موزه ویکتوریا نگهداری می شود و شهرت آن بخاطر نسخه برداری های متعددی است که از آن انجام شده است . این فرش توسط هنرمندی به نام مسدوک کاشانی برای پوشش صحن آرامگاهی در شهر اردبیل بافته شده است . دقت در بافت این فرش به گونه ای که دارای تقارن مرکزی است و از جمله فرش هایی ست که به نام ترنجی خوانده می شود .

در انتها شایسته است به فرشی اشاره کنیم که بزرگترین و شاید بهترین فرش موجود در جهان است که از آن به عنوان فرش عجایب یاد میشود .که قسمت مرکزی این فرش بر اساس طرح داخلی مسجد شیخ لطف الله در اصفهان بافته شده است که قسمت اعظم کار روی این فرش، پیاده کردن حالت خمیده سقف مسجد است . بافت این فرش از سال 1996 آغاز شد و به مدت سه سال ادامه یافت .و در حال حاضر زینت بخش صحن اصلی بزرگترین مسجد جهان در شهر مسقط پایتخت عمان میباشد.